gleba

biologicznie czynna zewnętrzna powłoka litosfery, składająca się z cząsteczek minerałów, stanowiących produkt wietrzenia skał, oraz rozpadających się substancji organicznych, powietrza i wilgoci. Stanowi podłoże życia roślin. Gleba pełni bardzo ważną funkcję w produkcji i rozkładzie biomasy, magazynowaniu próchnicy, przepływie energii, obiegu pierwiastków i wody. Służy również jako środowisko życia podziemnych organów roślin oraz fauny i mikroflory. Na jakość gleby wpływa jej struktura. Strukturę gruzełkowatą tworzą cząstki próchnicy, mające zdolność zlepiania i pochłaniania związków chemicznych i jonów z roztworu glebowego. Gleba o strukturze gruzełkowatej umożliwia krążenie wody i powietrza. Dzieli się ją w zależności od odczynu na: silnie kwaśną (pH < 4.5), kwaśną (pH = 4.5-5.5), lekko kwaśną (pH = 5.6-6.5), obojętną (pH = 6.6-7.2) i zasadową (pH>7.2). Ze względu na zawartość substancji organicznych w profilu glebowym glebę klasyfikuje się na: glebę organiczną (>20% substancji organicznych - bagna, torfy), gleby nieorganiczne (<5% substancji organicznych - iły, piaski, gliny) i gleby organiczno - mineralne (pośrednie ilości substancji organicznych wymienionych w pierwszych dwóch grupach). W Polsce przeważają gleby nieorganiczne.