morze

naturalny ekosystem stanowiący część oceanu oddzieloną progiem morskim, łańcuchem wysp lub rozczłonkowanym lądem. Cechuje się on dużą głębokością (do 10 000 m), dużym zasoleniem (ok. 35\promil) i strefowym zróżnicowaniem czynników abiotycznych (temperatury, ciśnienia, światła). Temperatura wody w morzach waha się od 2°C w morzach północnych do 32°C w tropikach. W morskiej wodzie jest najwięcej chlorku sodu, ale występują również sole magnezu, wapnia, potasu. Ruchy wód morskich, wywołane wiatrami, prądami morskimi, zasoleniem i zmianą temperatury z głębokością (wywołujące prądy głębinowe), powodują ciągły dopływ tlenu do głębszych warstw wody oraz składników pokarmowych z głębin do warstwy powierzchniowej morza. W morzu wyróżnia się biocenozę litoralu, strefy nerytycznej i strefy oceanicznej. W strefie litoralu są korzystne warunki życia i dlatego występuje w niej duża różnorodność form życia. Strefa nerytyczna zajmuje ok. 10% obszaru morza i jest środowiskiem życia dla ok. 98% gatunków żyjących w danym morzu. Warunki życia w strefie oceanicznej są znacznie zróżnicowane i mniej korzystne niż w poprzednich strefach. Jednak zamieszkują w niej zarówno zwierzęta planktonowe, jak i nektonowe (ryby, np. śledzie, ssaki, np. wieloryby, ptaki, np. fregaty).