Szczelinowanie skał strefy przyotworowej

Zabieg techniczny wykonywany w otworach badawczych, złożowych i studniach, mający na celu zwiększenie przepuszczalności warstwy wodonośnej przez utworzenie wokół odwiertu sztucznych spękań górotworu za pomocą wysokich ciśnień uzyskanych dzięki wtłaczaniu medium ciekłego lub gazowego. Stosuje się głównie dwie metody s.s.s.p.: hydrauliczną i gazową (detonacje). Jako ciecz szczelinującą stosuje się zazwyczaj wodę z piaskiem. W skałach węglanowych dodaje się kwasu solnego, co umożliwia połączenie szczelinowania z kwasowaniem (→ kwasowanie skał strefy przyotworowej). Wywierane ciśnienia mogą przekraczać 20 MPa. Szczelinowanie odbywa się w odsłoniętym otworze lub w jego zarurowanej części odsłoniętej przez → perforację rur okładzinowych. →Usprawnianie studni.[AR]